Gebroken soep

Jenny Valentine  
Geboren: 1970, Cambridge (Engeland)
Jonge Jurytitel: Gebroken soep (Moon, 2009)

Jenny Valentine studeerde Engelse literatuur in Londen. Deze studie was zo heftig dat ze bijna helemaal stopte met lezen. Nu is ze getrouwd, heeft twee dochters en woont in Hay-onWye, (dat ligt op de grens van Wales) waar ze een winkel in biologische producten heeft. Ze won met haar debuut Op zoek naar Violet Park de Guardian Childrens Fiction Prize. Gebroken soep is haar tweede boek en het gaat over Rowan Clark, die eigenlijk helemaal alleen voor haar kleine zusje zorgt. Dit komt doordat haar ouders zijn gescheiden en haar moeder sindsdien depressief is. De oudere broer van Rowan, Jack, is een paar jaar geleden verdronken toen hij in Frankrijk op vakantie was. Daar heeft haar moeder het nog steeds moeilijk mee. Rowan probeert voor iedereen verborgen te houden dat het thuis zo slecht gaat, zelfs voor haar vader, maar dat lukt steeds minder goed.
Op een dag staat ze in de supermarkt en tikt een onbekende jongen op haar schouder. Hij geeft haar een negatief van een foto die ze zou hebben laten vallen. Rowan weet van niks, maar neemt het negatief toch mee. Op school wordt ze aangesproken door Bee, een meisje uit het jaar van Jack. Zij heeft gezien dat de onbekende jongen iets aan Rowan gaf en is benieuwd wat het was. Rowan vertelt haar over het negatief, dat ze eigenlijk al heeft weggegooid. Bee kan de foto wel voor haar af drukken. Als Rowan de foto te zien krijgt, schrikt ze. Op de foto staat haar broer Jack! Ze gaat op zoek naar de herkomst van de foto en de jongen die haar het negatief gaf. Ondertussen komt ze er achter dat Bee ook allerlei geheimen met zich mee draagt.

Fragment: “Toen het gebeurde, ging het veel te snel. Plotseling was hij daar en keer ons recht aan met zijn hand om zijn keel, stralende ogen en zijn mond wijd open in een lach. Jack. De vloiestof golfde en rimpelde over zijn gezicht, dat heen en weer schoof in het bakje. Het was alsof hij erin verdronk. Ik zat op mijn knieën met mijn wang tegen de koude badrand. Ik wist niet precies hoe ik daar terecht gekomen was.”

Citaat: ‘Ik ben goed in mensen, niet in plots.´

Weetje: Toen Jenny jong was verhuisde ze met haar ouders om de twee jaar. Eigenlijk doet ze dat nu nog steeds.