Kiek

Mariken Jongman
Geboren: 8 september 1965, Amsterdam
Jonge Jurytitel: Kiek (Lemniscaat, 2009)

Mariken Jongman studeerde geschiedenis in Groningen, waar ze nog steeds woont en werkt. Ze schrijft kinder- en jeugdboeken, theaterteksten en liedjes. Daarnaast is ze jeugdtheateractrice en geeft ze sinds 2007 schrijfles. Haar eerste jeugdboek, Rits, is een verhaal vol humor, en tegelijk is het ook best zielig. Net als haar tweedejeugdboek, Kiek! Kiek Florijn, 14 jaar, werd verwekt in een bezemkast. Haar moeder was er natuurlijk bij, maar weet er niets meer van en ze weet al helemaal niet meer wie de vader van Kiek is. Ze weet alleen nog dat het een onbekende basgitarist was. Kiek kan goed opschieten met haar ex-stiefvader Wieger, maar die heeft het laatste tijd druk met zijn nieuwe gezin. En Kiek wil toch eigenlijk wel graag op zoek naar haar eigen vader. Samen met haar vriendin Lottie gaat ze hem zoeken in de muzikantenwereld. Ze bezoeken concerten en interviewen veel gitaristen. Uit alles wat ze van die mannen te weten komen, stellen ze de vader van Kiek samen als een soort monster van Frankenstein. Door de zoektocht komt ze dichter bij Wieger en haar moeder te staan. Maar hoe meer Kiek te weten komt, hoe meer ze begint te twijfelen aan het verhaal van haar moeder. Heeft ze wel de waarheid gesproken? En weet haar moeder misschien meer dan ze Kiek ooit heeft verteld?

Fragment: "‘Hoe kan het dat je je wel de vuilniszakken herinnert en niet zijn gezicht?’ vroeg ik een keer. We zaten op de bank. Ik had haar boek afgepakt, zodat ze wel moest luisteren. ‘Wie z’n gezicht?’ ‘Mijn vaders gezicht. Dat niet. En wel de vuilniszakken.’ ‘Niet vader. Verwekker.’ Daar gingen we weer. Zo’n zaadje, ach, wat deed dat er toe? Niks toch? Het was niet eens te zien met het blote oog. Wat boeide het uit welke man het kwam? Ze leken toch allemaal op elkaar. Zowel zaadjes als mannen."

Citaat: “Schrijven schrijven schrijven! Soms heb ik er ineens genoeg van en verlang ik naar een rock & roll-bestaan. Omdat dat er waarschijnlijk niet in zit - ik houd niet van drugs en ben liever ook niet te lang van huis - trek ik af en toe het land in om te vertellen over mijn boeken. Ben ik toch nog een beetje ´on the road´.”

Weetje: Mariken heeft een hekel aan wasknijpers die losspringen terwijl je de was ophangt, verwarde electriciteitssnoeren en mouwen die binnenstebuiten zitten terwijl je je arm erdoor probeert te steken.